شرکتهای فینتک همیشه اهداف اصلی مجرمان سایبری بودهاند. با این حال، با پیشرفت فناوری و ظهور هوش مصنوعی مولد، حملات سایبری پیچیدهتر از همیشه شدهاند. این امر، کسبوکارهای این بخش را مجبور میکند تا امنیت فینتک خود را تقویت کنند. عدم رسیدگی به تهدیدهای نوظهور و عدم اجرای اقدامات بهینه میتواند منجر به عواقب شدیدی، از جمله زیانهای مالی قابل توجه و آسیب به اعتبار شود.
علاوه بر این همزمان با اینکه کاربران بیشتری به فینتک روی میآورند (و پول بیشتری از طریق برنامههای مرتبط جریان مییابد)، مهاجمان حملات هوشمندانهتری انجام میدهند و از اینرو امنیت سایبری در صنعت فینتک مهمتر و دشوارتر از قبل شده است. لذا این مقاله از آکادینو به تشریح حملات سایبری کلیدی در فینتک در دنیای واقعی میپردازد تا به رهبران فناوری اطلاعات کمک کند تا سازمان خود را از مجرمان سایبری مصمم محافظت نماید.
همچنین استراتژیهای کاربردی که برای مقابله با آنها در دنیای واقعی آزمایش و تأیید شدهاند را شرح میدهد که شرکتهای فینتکی میتوانند از آنها برای صلابت و پایداری استفاده نمایند.
تهدیدها و حملات امنیت سایبری فینتک
بیش از ۷۰٪ از رهبران صنعت، افزایش ریسک جرایم مالی را در سال ۲۰۲۵ پیشبینی میکنند که عمدتاً ناشی از پیشرفتهای سریع فناوری است. این روند نشان دهنده یک واقعیت غمانگیز است: در سال ۲۰۲۴، ۶۴٪ از سازمانهای مالی جهانی افزایش حملات سایبری را تجربه کردند. اما فقط حجم تهدیدها در حال افزایش نیست – ماهیت آنها نیز در حال تکامل است. در ادامه تهدیدها و حملات اصلی امنیتی سایبری فینتک که کسبوکارهای این صنعت باید آنها را مد نظر داشته باشند، ذکر شده است.

حملات باجافزاری
باجافزار، بدافزاری است که دسترسی به سیستمهای یک سازمان را تا زمان پرداخت وجه (باج) برای بازیابی آن مسدود میکند. طبق گزارش درونمای امنیت سایبری جهانی، ۴۵٪ از سازمانهای مورد بررسی در صنایع مختلف، این بدافزار را در میان خطرات امنیتی اصلی خود قرار دادهاند و کسبوکارهای بخش مالی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. در سال ۲۰۲۴، بیش از ۶۵٪ از شرکتهای مالی هدف چنین حوادثی قرار گرفتند.
اگرچه همه تلاشها موفقیتآمیز نبودند – ۵۲٪ از تلاشها برای به خطر انداختن نسخههای پشتیبان با شکست مواجه شدند – اما همچنان خسارات مالی قابل توجهی به بار آوردند. سازمانهایی در صنعت خدمات مالی که قربانی این حملات شدند، هزینه متوسط ۲ میلیون دلار برای بازیابی دادههای خود گزارش کردند. فراتر از هزینه بالای جبران خسارت، حوادث باجافزاری اغلب منجر به اختلالات عملیاتی، آسیب به اعتبار و جریمه به دلیل عدم رعایت مقررات سختگیرانه حاکم بر این بخش میشوند و تأثیر زیادی بر کسبوکار دارد.
نقض دادهها
از شماره کارتهای اعتباری و حسابهای بانکی گرفته تا آدرسها و پاسخهای سوالات امنیتی، برنامههای فینتک حاوی حجم باورنکردنی از دادههای شخصی و مالی هستند. این دادههای حساس به شدت مورد توجه مهاجمان سایبری است که به دنبال استفاده از دادهها برای ارتکاب کلاهبرداری مالی یا کسب سود با فروش آنها به دیگران هستند. سارقان برای به دست آوردن دادههای مورد نظرشان، حملات فیشینگ را به کار میگیرند، بدافزارها را مخفیانه وارد میکنند و از نقاط نهایی API در معرض دید و بدون نظارت مناسب سوءاستفاده میکنند.
نقضهای احتمالی دادهها میتواند از هر نوع دسترسی غیرمجاز به اطلاعات حساس، به عنوان مثال، نامها، جزئیات حساب بانکی یا شمارههای تأمین اجتماعی ناشی شود. علل رایج شامل آسیبپذیریهای سیستم، خطای انسانی، شیوههای ناکافی امنیت دادهها یا شکاف در عملیات تجاری است که به کاربران امکان میدهد از قابلیتهای قانونی برنامه برای دسترسی به دادههای حساس سوءاستفاده کنند.
لذا باید قبل از اینکه هکرها فرصتی برای سوءاستفاده از آنها داشته باشند، شناسایی و اصلاح شوند. طبق گزارش IBM، شرکتهای مالی در سال ۲۰۲۴ با میانگین ۶.۰۸ میلیون دلار، دومین هزینه بالای نقض دادهها را متحمل شدند که به طور قابل توجهی بالاتر از میانگین جهانی ۴.۸۸ میلیون دلار است. علاوه بر این، شرکتهای مالی تا ۱۶۸ روز طول میکشد تا یک نقض را شناسایی کنند و ۵۱ روز دیگر طول میکشد تا آن را برطرف کنند، بنابراین به بازیگران بد اجازه میدهد تا بیش از هفت ماه به دادههای حساس دسترسی داشته باشند.
با این حال، آنچه نقض دادهها را خطرناک میکند این است که آنها غالباً زمینه را برای جرایم بیشتر فراهم میکنند. دادههای سرقت شده ممکن است در دارک وب فروخته شوند، برای ارتکاب کلاهبرداری مالی استفاده شوند و برای سرقت هویت یا باجگیری مورد استفاده قرار گیرند.
آسیبپذیریهای شخص ثالث
شرکتهای فینتک اغلب برای پشتیبانی از عملیات تجاری خود به فروشندگان خارجی، مانند ارائهدهندگان نرمافزار شخص ثالث، وابسته هستند. در حالی که بسیاری از این فروشندگان از مقررات عمومی حفاظت از دادهها پیروی میکنند، وضعیت امنیتی کلی آنها معمولاً ضعیفتر از سازمانهای مالی است. برای مثال، وقتی یک شرکت فینتک از خدمات ابری استفاده میکند، زیرساختهای حیاتی را به یک ارائهدهنده ابری میسپارد.
حتی اگر ارائه دهندگان بزرگی مانند AWS، Azure و Google Cloud اقدامات حفاظتی قوی را اجرا میکنند، مدل مسئولیت مشترک هنوز جایی برای خطرات امنیتی بالقوه باقی میگذارد. از طرفی، بدتر از دیگر موارد با توجه به ماهیت به هم پیوسته اکوسیستمهای فناوری اطلاعات فینتک، یک شکاف امنیتی API میتواند حمله بزرگی را آغاز کند و بر چندین سیستم و سرویس اثرگذار باشد.
طبق نظر کارشناسان امنیت فینتک در گزارش Modern Bank Heists در سال ۲۰۲۵، زیرساختهای ابری و APIها از رایجترین نقاط ورودی مورد سوءاستفاده در تلاشهای حمله سایبری هستند. یک نظرسنجی دیگر نشان میدهد که ۵۸٪ از موسسات مالی بزرگ در بریتانیا حداقل یک حمله سایبری مرتبط با روابط شخص ثالث را در سال ۲۰۲۴ تجربه کردهاند و ۲۳٪ قربانی سه یا چند حادثه شدهاند.
کلاهبرداریهای مربوط به هویت
کلاهبرداری مربوط به هویت شامل دستکاری یا جعل اطلاعات شخصی برای دسترسی غیرمجاز به وجوه یا دادهها و دور زدن کنترلهای امنیتی است. طبق تحقیقات، ۴۲٪ از کل فعالیتهای مشکوک گزارش شده توسط سازمانهای مالی با این نوع تهدید امنیتی مرتبط است. به طور سنتی، کلاهبرداری مرتبط با هویت به سرقت هویت محدود شده است، جایی که افراد خطاکار اطلاعات شخصی واقعی را میدزدند و از آن برای سود مالی استفاده میکنند. اما با تکامل فناوری، این طرحها پیشرفتهتر میشوند و شامل موارد زیر میشوند:
هویتهای مصنوعی: این موارد هویتهای جعلی هستند که با ترکیب اطلاعات واقعی و ساختگی برای دسترسی به خدمات مالی، مانند باز کردن خطوط اعتباری یا دریافت وام، ایجاد میشوند. ۷۲٪ از سازمانهای مالی گزارش میدهند که در طول فرآیند پذیرش مشتری، با کلاهبرداری هویت مصنوعی مواجه شدهاند که رقم قابل توجهی است.
دیپفیک: این موارد صدا، ویدئو یا تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی هستند که برای جعل هویت افراد واقعی استفاده میشوند. به عنوان مثال، یک کلاهبردار ممکن است صدای یک مدیر اجرایی را برای تأیید تراکنشهای مالی تقلید کند. شرکت دیلویت (شرکت دیلویت، ارائهدهنده خدمات حرفهای شامل خدمات بیمه، مشاوره مالیاتی، مشاور مدیریت، مشاوره مالی، مدیریت ریسک در جهان میباشد.) تخمین زده است که زیانهای کلاهبرداری مبتنی بر هوش مصنوعی میتواند تا سال ۲۰۲۷ در ایالات متحده به ۴۰ میلیارد دلار برسد، که ناشی از شبیهسازی صدا و حملات ویدئویی دیپفیک است. با پیشرفت GenAI، اجرای کلاهبرداریهای مرتبط با هویت آسانتر اما تشخیص آنها دشوارتر میشود.
سرقت هویت با حملات API: مجرمان سایبری از اعتبارنامههای ورود به سیستم دزدیده شده یا هک شده برای جعل هویت کاربران و دسترسی به حسابهای کاربری در برنامههای فینتک استفاده میکنند و به آنها امکان سرقت پول و اطلاعات شخصی حساس را میدهند. یک نظرسنجی جهانی از موسسات مالی در سال ۲۰۲۱ نشان داد که تصاحب حسابها به منبع مورد علاقه مجرمان سایبری برای حمله تبدیل شده است، به طوری که تعداد تلاشها برای تصاحب حسابها بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰، ۲۸۲ درصد افزایش یافته است. یکی از رایجترین تاکتیکهای سرقت هویت شامل حملات API است که توکنهای احراز هویت و سایر روشهای تأیید هویت را که برای ایمن نگه داشتن حسابها در نظر گرفته شدهاند، به خطر میاندازد. برای مقابله با این تهدید و محافظت از کاربران، بایستی سازوکارهای قوی مجوزدهی و احراز هویت به عنوان بخشی از سیاست امنیتی پیادهسازی شود.
حملات DDoS
در حملات DDoS (انکار سرویس توزیعشده)، هکرها با ایجاد ترافیک خیلی زیاد، تلاش میکنند تا یک برنامه را از کار بیاندازند – و امیدوارند که در این فرآیند، یک اختلال امنیتی ایجاد کنند. متأسفانه، بسیاری از رابطهای برنامهنویسی کاربردی (API) که زیربنای برنامههای فینتک هستند، محدودیت نرخ یا منابع لازم برای دفع این حملات هدفمند را ندارند. به همین دلیل، حملات DDoS یک خطر امنیتی جدی برای بسیاری از برنامههای فینتک محسوب میشوند.
محدود کردن نرخ، عملی است که در آن تعداد و/یا فراوانی درخواستهایی که یک کاربر یا آدرس IP معین مجاز به ارسال آنها در یک بازه زمانی مشخص است، محدود میشود. اعمال این محدودیت میتواند به شما در دفاع در برابر حملات DDoS کمک نماید.
حفرههای ادغام
بسیاری از عملکردهای محبوب فینتک، مانند انتقال وجه از طریق موبایل، برای تعامل با بانکهای سنتی به اپلیکیشن نیاز دارند. ادغام اپلیکیشنهای مدرن و پیشرفته با سیستمهای قدیمی که اغلب توسط موسسات مالی معتبر استفاده میشوند، یک چالش فنی دشوار است. این راهکار معمولاً شامل چندین API سفارشی است که آسیبپذیریهای امنیتی بالقوه متعددی را ایجاد میکند.
بدون توجه شدید به جزئیات و آزمایش کامل، به راحتی میتوان روزنههایی را برای مجرمان سایبری ایجاد کرد تا آنها را پیدا کرده و از آنها سوءاستفاده کنند. لذا بایستی اسکنهای منظم آسیبپذیری را انجام داد تا مطمئن شد که نقاط نهایی API محافظت میشوند. این کار را باید پس از هر تغییر در کد منبع، حتی کوچکترین اصلاحات، انجام داد، زیرا ترمیم یک آسیب میتواند آسیبپذیری دیگری را در جای دیگری ایجاد نماید.
حملات فیشینگ
حملات فیشینگ نسبت به اوایل دهه ۲۰۰۰ بسیار پیشرفت کرده است. کاربران باهوشتر شدهاند، مجرمان نیز همینطور – در واقع، ۳۶٪ از نقضهای دادهها شامل فیشینگ میشوند. حملات فیشینگ مدرن شامل هکرهایی است که خود را به عنوان بانک، سازمان دولتی، مدیران شرکت و دیگر نهادهای قانونی معرفی میکنند تا کاربران را برای تنظیم مجدد رمزهای عبور یا به اشتراک گذاشتن اطلاعات مالی از طریق تلفن فریب دهند.
ایمیلهای فیشینگ اغلب تقریباً از ایمیلهای قانونی قابل تشخیص نیستند و همین امر آنها را به یک خطر امنیتی بزرگ برای برنامههای فینتک و کاربران تبدیل میکند. عواقب یک حمله فیشینگ موفق بسیار زیاد است؛ به محض اینکه هکرها به سیستم دسترسی پیدا کنند، میتوانند باجافزار یا سایر بدافزارها را وارد کرده و باعث سرقت هویت گسترده یا نقض دادهها شوند. بر همین اساس برای جلوگیری از شدت حملات فیشینگ و احتمال موفقیت آنها، میبایست بر روی آموزش امنیت سایبری به کارکنان سرمایهگذاری نمود.
تهدیدات داخلی
این مورد به ویژه در مورد امنیت سایبری فینتک صادق است. گزارشها نشان میدهد که تهدیدات داخلی – خطرات ناشی از کارکنان درون شرکت – عامل اصلی ۶۰ درصد از نقضهای امنیتی میباشد. در موارد نادر، تهدید از جانب یک کارمند ناراضی یا نادرست است که عمداً دادهها را از بین میبرد یا آنها را فاش میکند. با این وجود، اغلب اوقات، تهدید امنیتی از یک اشتباه ساده ناشی میشود.
این امر میتواند یک کارمند باشد که فریب کلاهبرداری فیشینگ را میخورد و به طور تصادفی به هکرها دسترسی به سیستم را میدهد یا یک توسعهدهنده باشد که یک خطای کدنویسی مرتکب شده و یک نقص امنیتی ایجاد میکند. در هر صورت، این تهدیدی است که نمیتوان آن را نادیده گرفت. برای کاهش خطرات مربوط به تهدیدات داخلی، بایستی سیاستها و شیوههای سختگیرانهای را در مورد رمز عبور و مدیریت حساب در سازمان خود اجرا نمود.
اقدامات بهینه برای دفع حملات و امنیت پیشرفته در فینتک
با پیشرفتهتر شدن حملات سایبری، شرکتهای فینتک دیگر نمیتوانند حفاظت از کسبوکارها و دادههای خود را به عنوان یک امر فرعی در نظر بگیرند. پیشی گرفتن از تهدیدهای در حال تحول، نیازمند اقدامات امنیتی پیشگیرانه و پیشرفته مبتنی بر جدیدترین فناوریها میباشد. در ادامه بهترین شیوههای کلیدی که به جلوگیری از خطرات سایبری، محافظت از دادههای حساس مشتریان و اطمینان از رعایت مقررات بانکی که دائماً سختگیرانهتر میشوند، کمک میکنند، ذکر شده است.
معماری بدون اعتماد یا با اعتماد صفر
این امر یک رویکرد امنیت سایبری است که فرض میکند هیچ کاربری، چه داخلی و چه خارجی، نباید به طور پیشفرض مورد اعتماد قرار گیرد و هر درخواست دسترسی بایستی تأیید شود. از نظر فنی، این معماری از طریق موارد زیر پیادهسازی میشود:
کنترل دسترسی مبتنی بر نقش تضمین میکند که کاربران فقط حداقل سطح دسترسی لازم برای انجام وظایف خود را دریافت میکنند.
احراز هویت چند عاملی یک لایه تأیید اضافی فراهم میکند و موفقیت مجرمان سایبری را هنگام استفاده از اعتبار سرقت شده دشوارتر میکند.
بخشبندی ریزشبکه با تقسیم شبکهها به بخشهای کوچک و ایمن و جداسازی سیستمهای حساس، میزان حرکت یک مهاجم را محدود میکند.
مدلهای مدرن اعتماد صفر برای تشخیص پیشرفته تهدید و اقدامات واکنش خودکار، به تجزیه و تحلیلهای آنی و در لحظه و یادگیری ماشین متکی هستند. اتخاذ رویکرد اعتماد صفر، پایه و اساس امنیت فینتک سطح بعدی را بنا مینهد، زیرا خطر تهدیدات شخص ثالث و داخلی را کاهش میدهد، مانع از دسترسی مهاجمان به کل تنظیمات فناوری اطلاعات میشود و تأثیر نقضهای احتمالی را به حداقل میرساند. علاوه بر این، این امر برای شرکتهای فینتک این امکان را فراهم میکند که الزامات سختگیرانه انطباق مانند SOX، PCI DSS و GDPR را رعایت کنند.
احراز هویت بیومتریک و بیومتریک رفتاری
احراز هویت بیومتریک، هویت یک فرد را بر اساس ویژگیهای فیزیکی منحصر به فرد، معمولاً از طریق اثر انگشت و تشخیص چهره، تأیید میکند. این نوع احراز هویت اکنون برای کاربران آشنا است، زیرا بخشی از تجربه روزمره آنها با گوشیهای هوشمند است. بسیاری از برنامههای بانکداری موبایلی، مانند پیپل، N26 و Chase Mobile، از ویژگیهای احراز هویت بیومتریک داخلی دستگاهها، مانند Touch ID و Face ID، برای افزایش امنیت و راحتی کاربر استفاده میکنند.
روولت، نئوبانک پیشرو جهانی، با افزودن ویژگی شناسایی Wealth Protection، که هویت کاربر را با استفاده از شناسههای سلفی تأیید میکند، یک قدم فراتر میرود. این لایه امنیتی اضافی به جلوگیری از کلاهبرداری، حتی در صورت سرقت تلفن، کمک میکند. بیومتریکهای رفتاری با تجزیه و تحلیل الگوهای رفتاری کاربر، از جمله تنظیمات پیمایش، سرعت تایپ و عادات پیمایش برنامه، امنیت احراز هویت را افزایش میدهند. برخی از بانکهای آمریکایی در حال حاضر از این فناوری پیشرفته تشخیص تهدید برای کاهش خطر رو به رشد تصاحب حساب استفاده میکنند.
شیوههای ایمن برای توسعه و ادغام نرمافزار

توسعه نرمافزار ایمن به شرکتهای فینتک کمک میکند تا آسیبپذیریها و نقصهای منطق کسبوکار را در سیستمهای سفارشی به حداقل برسانند و خطر نقضهای احتمالی را کاهش دهند. در عین حال، پروتکلهای یکپارچهسازی دقیق، قرار گرفتن در معرض تهدید از نرمافزارهای شخص ثالث را محدود میکنند. این شیوهها از طریق موارد زیر پیادهسازی میشوند:
چرخه عمر توسعه نرمافزار ایمن: ادغام امنیت در توسعه راهکارهای فناوری مالی و انجام بررسیهای منظم کد برای شناسایی زودهنگام نقصها.
تحلیل ترکیب نرمافزار: تحلیل اجزای متنباز و کتابخانههای شخص ثالث درون سیستم برای اطمینان از امنیت، انطباق با مجوزها و عدم وجود آسیبپذیریها.
رمزگذاری دادهها: استفاده از رمزگذاری قوی برای دادههای ذخیرهشده (مثلاً در پایگاههای داده) و دادههای در حال انتقال (مثلاً در طول ارتباط API).
مدیریت فروشندگان با تمرکز بر امنیت: انجام ارزیابیهای امنیتی کامل از همه فروشندگان و لحاظ کردن تعهدات انطباق در توافقنامهها.
امنیت API: استفاده از دروازهها یا گیتویهای API با قابلیت محدود کردن نرخ، ثبت وقایع و تشخیص تهدید برای اطمینان از اینکه فقط ترافیک قانونی، کنترلشده با نرخ و تحت نظارت به زیرساخت شرکت میرسد.
راهکارهای امنیتی: پیادهسازی ابزارهای امنیتی پیشرفته مانند فایروالها و سیستمهای تشخیص نفوذ برای جلوگیری از حملات سایبری.
نظارت بر امنیت ابری: داشتن تیمهای امنیتی که مرتباً زیرساختهای ابری را برای یافتن پیکربندیهای نادرست و آسیبپذیریها بررسی میکنند.
تست پویای امنیت برنامه (DAST): یک روش تست امنیتی است که در آن یک برنامه در حال اجرا مورد ارزیابی قرار میگیرد تا آسیبپذیریها و نقاط ضعف امنیتی آن شناسایی شوند. این تست با استفاده از ابزارها و تکنیکهای مختلف، حملاتی را شبیهسازی میکند که یک مهاجم ممکن است برای نفوذ به برنامه انجام دهد. به عبارت دیگر شبیهسازی حملات خارجی در دنیای واقعی به یک برنامه در حال اجرا برای کشف نقاط ضعف بالقوه قبل از اینکه توسط عوامل مخرب مورد سوءاستفاده قرار گیرند، را در بر میگیرد.
علاوه بر اقدامات فنی، افزایش آگاهی در مورد امنیت سایبری در بین تیمهای توسعه و کسب وکار ضروری است. این امر میتواند از طریق آموزشهای امنیتی منظم برای کارمندان محقق شود. هنگام کار با یک تیم فنی خارجی، انتخاب یک شریک قابل اعتماد که در توسعه فینتک تخصص دارد و استانداردهای سختگیرانه امنیتی صنعت را درک میکند، به همان اندازه مهم است.
انطباق با مقررات
صنعت فینتک بایستی با طیف گستردهای از مقررات بانکی، قوانین حفظ حریم خصوصی دادهها، استانداردهای پردازش پرداخت، مقررات سرمایهگذاری و پروتکلهای امنیتی استاندارد مطابقت داشته باشد. رعایت و عمل به تمام الزامات دشوار اما ضروری است. نهادهای نظارتی فردی شرکت را هک نمیکنند یا دادههای فرد یا شرکتی خاص را سرقت نمیکنند، اما اگر به دلیل سهلانگاری در امنیت یا رعایت الزامات، دچار نقض دادهها شوند، مجازاتهای شدیدی را اعمال خواهند کرد.
لذا برای اطمینان از رعایت مقررات امنیت سایبری و حریم خصوصی دادهها، بایستی با متخصصان امنیت سایبری مشورت کرد. از طرفی با رعایت پروتکلهای امنیتی استاندارد و قوانین حفظ حریم خصوصی دادهها، شرکتهای فینتک میتوانند خطر نقض اطلاعات را تا حد زیادی کاهش داده و از حقوق مشتریان محافظت کنند. مقررات اصلی این صنعت عبارتند از:
PCI DSS: یک استاندارد جهانی برای ایمنسازی دادههای کارتهای پرداخت.
GDPR: یکی از قوانین اتحادیه اروپا که بر حفاظت از دادههای شخصی نظارت دارد.
PSD2: دستورالعمل اتحادیه اروپا که احراز هویت قوی مشتری و سایر اقدامات امنیتی را در بانکداری دیجیتال الزامی میکند.
SOX: یکی از قوانین ایالات متحده که بر گزارشگری مالی و الزامات کنترل داخلی متمرکز است.
دستورالعملهای GLBA و FFIEC: مقررات ایالات متحده با هدف حفاظت از اطلاعات مالی مصرفکننده و تضمین انطباق با امنیت سایبری.
بسیاری از مقررات امنیتی فینتک فقط نظری نیستند – آنها اقدامات حفاظتی فنی خاصی مانند قوانین مدیریت دسترسی، رمزگذاری دادهها و ثبت حسابرسی را برای محافظت از اطلاعات حساس الزامی میکنند. به همین دلیل است که همکاری با یک شریک قابل اعتماد که تخصص فنی را با دانش عمیق صنعت ترکیب میکند، برای اطمینان از انطباق با قوانین ضروری است. علاوه بر اقدامات پیشگیرانه، شرکتهای فینتک باید یک برنامه واکنش به حوادث شفاف داشته باشند که نحوه واکنش و بازیابی پس از نقضهای امنیتی را مشخص کند.
روندهای کلیدی در امنیت فینتک

همزمان با افزایش پیچیدگی فنی حملات سایبری، اقدامات امنیتی فینتک نیز به همان سرعت در حال تکامل هستند. در ادامه، روندهای کلیدی که سازمانها برای محافظت بهتر از دادهها، عملیات و مشتریان خود اتخاذ میکنند، ذکر شده است.
ظهور هوش مصنوعی در امنیت فینتک
هوش مصنوعی (AI) به طور فزایندهای برای افزایش امنیت در فینتک، به ویژه در مبارزه با کلاهبرداری مالی، مورد استفاده قرار میگیرد. طبق نظرسنجی BioCatch، حدود ۷۴ درصد از موسسات از این فناوری برای تشخیص جرایم مالی استفاده میکنند. یک نمونه، مسترکارت است که از آن برای تجزیه و تحلیل یک تریلیون نقطه داده و روابط بین تراکنشها برای شناسایی خطرات احتمالی استفاده میکند. با قابلیتهای مبتنی بر هوش مصنوعی، نرخ کشف تقلب را تا ۲۰ درصد افزایش دادهاند.
تشخیص زنده بودن
تشخیص زنده بودن، فناوریای است که با تجزیه و تحلیل عواملی مانند حرکت چشم، میزان پلک زدن و بازتاب نور، واقعی بودن یک فرد را تأیید میکند. در واقع برای تشخیص اینکه آیا یک تصویر یا ویدیو از یک فرد زنده گرفته شده است یا یک تصویر جعلی (مثل عکس یا ویدیو) استفاده میشود. این فناوری به ویژه در احراز هویت دیجیتال و جلوگیری از حملات جعل هویت کاربرد دارد.
تعداد فزایندهای از شرکتهای فینتک، این فناوری را در سیستمهای شناخت مشتری (KYC) خود ادغام میکنند تا با کلاهبرداریهای مرتبط با هویت مبارزه کنند. به عنوان مثال، iCard، یک شرکت پرداخت نوآورانه، از Regula Face SDK در سیستم امنیتی خود استفاده میکند. این SDK، در کنار سایر ویژگیها، تشخیص زنده بودن و تطبیق چهره را انجام میدهد.
تحلیلهای پیشبینیکننده
با بهکارگیری تحلیلهای پیشبینیکننده، شرکتهای فینتک میتوانند از اقدامات امنیتی واکنشی به اقدامات امنیتی پیشگیرانه روی آورند. به عنوان مثال، سیتیبانک مدلهای پیشبینیکننده را در سیستمهای تشخیص تهدید خود ادغام کرده است تا خطرات احتمالی کلاهبرداری را قبل از وقوع شناسایی کند. این مدلها بر تشخیص رفتارهای غیرعادی، مانند فعالیت غیرمنتظره حساب یا تراکنشهای ناشی از مکانهای غیرمعمول، تمرکز دارند و به پیشبینی و جلوگیری از جرایم مالی کمک میکنند.
جمعبندی
فناوریهای جدید در حال تغییر صنعت مالی هستند، اما تهدیدات سایبری نیز به همان سرعت در حال تکامل بوده و چالشهای امنیتی جدی را ایجاد میکنند. از حملات باجافزاری و نقض دادهها گرفته تا آسیبپذیریهای شخص ثالث و کلاهبرداری هویت، خطرات هم از نظر تعداد و هم از نظر پیچیدگی در حال افزایش هستند؛ لذا شرکتهای فینتک باید اقدامات امنیتی قوی را اجرا کنند.
معماری با اعتماد صفر (بدون اعتماد)، احراز هویت بیومتریک، توسعه نرمافزار ایمن، و انطباق با مقررات تنها چند نمونه از بهترین روشهایی هستند که باید در نظر گرفته شوند. امروزه، امنیت فینتک چیزی فراتر از محافظت از سیستمها است. شرکتهایی که امنیت را در اولویت قرار میدهند، نه تنها ریسک را کاهش میدهند، بلکه اعتماد ایجاد میکنند، انطباق با قوانین را تضمین میکنند و در درونمای دیجیتالِ بهسرعت در حال تغییر، به برتری پایدار دست مییابند.
بر همین اساس در عصری که تهدیدهای سایبری روزانه در حال تکامل هستند و الزامات نظارتی پیچیدگی زیادی دارند، در آکادمی گروه ملی انفورماتیک، ما با ارائه آموزش و مشاوره به شرکتهای فینتک کمک میکنیم تا برای مقاومت در برابر تهدیدات امروز و سازگاری با چالشهای فردا از آمادگی لازم برخوردار باشند. تیم ما تجربه عملی یا کاربردی در اجرای بوتکمپهای حوزه امنیت دارد که علاوه آموزش اصول و الزامات فنی، استانداردهای امنیتی لازم را برای انطباق با صنعت ارائه میدهد.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اینکه چگونه ما میتوانیم با آموزش و مشاوره از فناوری مالی شما (و کاربران شما) در برابر حملات سایبری پیشرفته محافظت کنیم، با تیم آکادینو تماس بگیرید.
منابع

۱۰ نکته برای تبدیل کارآموزی به شغل تمام وقت
حضور شرکتهای گروه ملی انفورماتیک در سومین نمایشگاه کار صدرا